Ik hou van water. Ik ben blij met het vers verworven waterelement. Water daar hou ik van. Met grote voorkeur woon ik op hooguit fietsafstand van een plas of rivier. Ergens logisch ook dat de mens iets magnetisch met water heeft. We bestaan toch voor meer dan de helft uit H2O.

Het kalmeert mij ergens al dat zachte geklots. Of het druist juist wild mee met mijn eigen storm. Waterspiegel.

Voor die nieuwe flow is absoluut een waterbak nodig. Laat mijn beste studiemaatje die nu net besteld hebben. Daarbij de mazzel dat zij slechts schuin aan de overkant woont. De bak gehaald en een flink avondje aanrommelen en eigenlijk gewoon ordinair aankloten.

Ondanks dat ik heb besloten dat wij niet meer gebrouilleerd zijn, denkt de reportageflitser daar duidelijk anders over. Jammer. Het is niet echt een gezellig avondje samenzijn. Gelukkig zit er nog wel iets bruikbaars tussen. Niet tevreden genoeg. Laat mijn beste studiemaatje nog steeds net schuin aan de overkant wonen. Daarbij heeft zij tonnen meer geduld dan ik. Dus al vrij snel zitten we samen in haar keuken rond de waterbakopstelling met haar flitser. Deze luistert juist heel goed, ook wel eens fijn zeg. Dit is al een stuk aangenamer zo.

Beitske blaast en plonst zich een ons. Beste plaatjes worden geschoten tussen het gezellige geklater door. Hiermee zit ik in het juiste vaarwater. Ik vind het een krachtige combinatie. Naakt met water. Hoe zal dat er uit gaan zien, in het echt?