Dankzij de hulp van mijn eerste modellen vind ik de ruimte om foto’s te maken waar zowel zij als ik blij van worden. Foto’s die mooi en zacht zijn met diverse belichtingen. Goed voor mijn leerproces en het op de proef stellen van mijn geduld.

Tegelijk krijg ik ook mijn foto’s met meer dynamiek en de wat vreemde bijna dierlijke poses. Met een belichting die juist consistent moet blijven aan die zelfde foto’s van de vorige shoot.

Een aangename verrassing is dat het mij kennelijk lukt om de de vormen in poses uit te leggen aan het model en die neer te laten zetten. Ook knap van het model. Gaat dit mijn portfolio voor mijn afstudeeropdracht aan de Fotoschool worden? Zeker is dat ik verder wil met deze lijn en zien waar het heen gaat.

Hoe zit het met de man als model eigenlijk? Zou dat heel anders zijn?

Bij de volgende shoots let ik specifiek op de dynamiek en vorm, de pose. Ik heb inmiddels een soort workflow ontwikkeld die goed lijkt te werken. De modellen zijn vrij snel op hun gemak en er kan in alle relaxedheid gericht geschoten gaan worden.